டெல்லி சுல்தான்கள்
இந்து-முஸ்லிம் பிரிவினைவாத அரசியலுக்காக வரலாற்றைத் திரித்து எழுதும் இன்றைய காலகட்டத்தில், உண்மையைத் தேடும் ஒவ்வொரு வரலாற்று மாணவனும், இளைஞனும் வாசிக்க வேண்டிய ஒரு காத்திரமான பதிவுதான் ராம் அப்பண்ணசாமியின் இந்த 'டெல்லி சுல்தான்கள்'.
| Category | Uncategorized |
|---|
Description
இந்திய வரலாற்றில் இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்களைப் பற்றிய வாசிப்பு என்பது இன்று வாட்ஸ்அப் பல்கலைக்கழக அவதூறுகளால் பெருமளவு களங்கப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. புதிய மதத்தை உருவாக்கிய முகலாயப் பேரரசர் அக்பர் மீது கூட இன்று வெறுப்பைக் கக்கும் வலதுசாரி ஹிந்துத்துவப் பிரச்சாரகர்கள், டெல்லி சுல்தான்களைக் கொடூரமான அரக்கர்களாகவும், மதவெறி பிடித்த அடிப்படைவாதிகளாகவும் சித்தரிப்பதில் ஆச்சரியமில்லை. ஆனால், உண்மையிலேயே டெல்லி சுல்தான்கள் அப்படிப்பட்டவர்கள்தானா? என்ற கேள்விக்கு மிகச் சிறந்ததொரு அறிவுப்பூர்வமான திறப்பாக அமைந்துள்ளது, கிழக்கு பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ள எழுத்தாளர் ராம் அப்பண்ணசாமியின் “டெல்லி சுல்தான்கள் - இந்தியாவில் இஸ்லாமிய ஆட்சியின் தொடக்க வரலாறு” என்ற நூல்.
இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் இஸ்லாமிய ஆட்சி என்பது உமையாக்களின் காலத்தில், முஹம்மத் இப்னு காஸிமின் சிந்து வெற்றியுடன் (கி.பி. 711) தொடங்கி வைக்கப்பட்டது. ஆனாலும், அதன் பிறகு பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முஸ்லிம்கள் சிந்து நதியைத் தாண்டிப் பெரிதாக முன்னேறி வரவில்லை. அப்பாஸியக் கலீபகம் பலவீனமடைந்து, அது துண்டு துண்டான சிற்றரசுகளாக உடைந்தபோதுதான், மத்திய ஆசிய ஆட்சியாளர்கள் ஹிந்துஸ்தானின் பக்கம் தங்கள் கவனத்தைத் திருப்பினர். அதில் முக்கியமான சிற்றரசுதான் 'கஸ்னவி' வம்சம். அதின் சுல்தான் மஹ்மூத் கஸ்னவி!
இவரை ஒரு கொடூரமான மதவெறியராக வலதுசாரிகள் கட்டமைக்கிறார்கள். ஆனால் வரலாற்று ரீதியாகப் பார்த்தால், அவர் ஒரு 'மத்திய ஆசியப் பேரரசர்'. தனது மத்திய ஆசியப் போர்களுக்கான நிதியைத் திரட்டவே அவர் ஹிந்துஸ்தானை இலக்கு வைத்தார். அவர் மதமாற்றத்திற்காக வரவில்லை. சொல்லப்போனால், அவரது ராணுவத்தில் திலக் போன்ற பல இந்துத் தளபதிகள் இருந்தனர். அல்-பரூனி போன்ற மாபெரும் விஞ்ஞானிகளை ஆதரித்த அவர் ஒரு கலை மற்றும் அறிவியல் புரவலரும்கூட.
அவரைத் தொடர்ந்து வந்த கோரி முஹம்மதின் தொடர்ச்சியான படையெடுப்புகள்தான் இந்தியாவில் இஸ்லாமியப் பேரரசுக்கான உண்மையான அடித்தளத்தை அமைத்தன. அவரின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, அவரது நம்பிக்கைக்குரிய தளபதி குத்புத்தீன் ஐபக் டெல்லியைத் தலைநகராகக் கொண்டு 'டெல்லி சுல்தானகத்தை' (கி.பி. 1206) உருவாக்கினார். இதுவே பாபர் பானிபட் போரில் (1526) வெல்லும் வரை, சுமார் 320 ஆண்டுகள் நீடித்தது.
டெல்லி சுல்தான்கள் குறித்து கட்டமைக்கப்பட்டுள்ள மிகவும் அசிங்கமான சித்தரிப்பு, அவர்கள் "வாளைக் காட்டி இஸ்லாத்தைப் பரப்பிய மதவெறியர்கள்" என்பதுதான். ஆனால் ராம் அப்பண்ணசாமி தனது நூலில் இதைத் தரவுகளோடு தவிடுபொடியாக்குகிறார். அவர்கள் மதம் என்ற கண்ணாடியை விட, அரசியல் என்ற கண்ணாடியில்தான் இந்தியாவை ஆண்டார்கள். அவர்கள் காலத்தில் மதம் என்பது அரசியலுக்கான ஒரு கருவியாக இருந்ததே தவிர, அரசியலே மதமாக இருக்கவில்லை. வரி வசூல் செய்வது, சாம்ராஜ்யத்தை விரிவுபடுத்துவது, உள்நாட்டுக் கிளர்ச்சிகளை அடக்குவது ஆகியவையே அவர்களின் பிரதான நோக்கமாக இருந்தது.
உலகையே சுடுகாடாக்கிய செங்கிஸ்கானின் மங்கோலியப் படைகள் இந்தியாவிற்குள் நுழைய முடியாமல் தடுத்து நிறுத்திய பெருமை டெல்லி சுல்தான்களையே சாரும். குறிப்பாக சுல்தான் பால்பன், அலாவுத்தீன் கில்ஜி மட்டும் மங்கோலியர்களைத் தடுத்து நிறுத்தியிருக்காவிட்டால், இன்று இந்தியப் பண்பாடு என்ற ஒன்று இருந்திருக்குமா என்பதே சந்தேகம்தான்!
ராம் அப்பண்ணசாமி எழுதிய ரஷ்ய அதிபர் புதின் வரலாறு குறித்த நூலில் இருந்த அதே விறுவிறுப்பான நாவலுக்குரிய எழுத்துநடை இந்த நூலிலும் தொடர்கிறது. சுமார் 200 பக்கங்களை மட்டுமே கொண்ட நூலாக இருந்தாலும், அது சொல்லும் செய்திகள் மிகவும் கனதியானவை.
வரலாறு என்பது பல வண்ணங்கள் கலந்த சாம்பல் நிறம். டெல்லி சுல்தான்கள் வானத்திலிருந்து குதித்த தேவர்களும் அல்ல, பாதாளத்திலிருந்து வந்த அரக்கர்களும் அல்ல. அவர்கள் தங்கள் காலத்தின் அரசியல், ராணுவ, பொருளாதாரச் சவால்களைச் சந்தித்த இடைக்காலப் பேரரசர்கள்.
இந்து-முஸ்லிம் பிரிவினைவாத அரசியலுக்காக வரலாற்றைத் திரித்து எழுதும் இன்றைய காலகட்டத்தில், உண்மையைத் தேடும் ஒவ்வொரு வரலாற்று மாணவனும், இளைஞனும் வாசிக்க வேண்டிய ஒரு காத்திரமான பதிவுதான் ராம் அப்பண்ணசாமியின் இந்த 'டெல்லி சுல்தான்கள்'.
